محمد الريشهري

241

علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى )

به معالجه احمق پرداختم ، ولى نتوانستم وى را اصلاح كنم . گفته شد : اى روح خدا ! احمق كيست ؟ فرمود : آنكه از رأيش و خودش خشنود باشد . آنكه همه برتريها را براى خود ، و نه بر خود مى پندارد ، و همه حقوق را براى خود مىداند و مى پندارد هيچ حقّى بر عهده او نيست . اين همان احمقى است كه چاره اى براى درمانش نيست . 656 . امام على عليه السلام : خودپسندى مايه هلاك و شكيبايى مايه قوام ( كار ) است . 1 / 13 : فريب 657 . امام على عليه السلام : تباهى خرد در فريب خوردن از نيرنگهاست . 658 . امام على عليه السلام : خردمند ، فريب نمى خورد . 659 . امام على عليه السلام : فريب شيطان زينت مىدهد و به طمع مى اندازد . 660 . امام على عليه السلام : بندگان خدا ! از خدا پروا كنيد ؛ پرواى انديشمندى كه انديشيدن دلش را مشغول ساخته . . . و فريبهاى منحرف كننده او را از راه به در نبرده است . 661 . امام على عليه السلام : خداى سبحان آدم را در خانه اى سكونت داد كه وسائل زندگى اش فراوان و جايگاهش امن بود و از ابليس و دشمنى اش هشدار داده بود ، پس دشمن اش به جهت حسادت به جايگاه او در بهشت و همراهى وى با نيكان ، او را فريب داد و آدم يقين را به شكّ فروخت . 1 / 14 : طمع 662 . عيسى عليه السلام : چنين نيست كه عسل در هر حال در خيك سالم بماند ؛ همين گونه حكمت در هرحال در دلها آباد نمى شود . مشك تا آن گاه كه پاره يا